آموزشیاینترنت

ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ

ﺣﺮﻳﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ، ﻭﺍﮊﻩ‌ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﯼ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺟﺪﻳﺪﯼ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﮊﻩ‌ﺍﯼ ﻭﺳﻴﻊ ﮐﻪ ﺣﻔﻆ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺩﻗﺖ ﻭ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ‌ﺧﻮﺍﻫﺪ. ﺣﻔﻆ ﺣﺮﻳﻢ شخصی ﻭ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ‌ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﮐﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ ﺍﮔﺮ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺭﺍ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺧﻂ ﻣﻘﺪﻡ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﺭﻗﺎﻥ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻭ ﻫﻮﻳﺖ ﺑﻨﺎﻣﻴﻢ.

ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻳﺪﻫﺎ ﻭ ﻧﺒﺎﻳﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻭ ﻧﮑﺎﺕ ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.

ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ 1

ﺍﺟﺰﺍﯼ ﻳﮏ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻗﻮﯼ

ﺣﺘﻤﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻞ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﻣﺎ ﻣﻬﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻴﺪ ﮐﻪ ﻳﮏ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﮐﺎﻓﯽ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻳﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﯼ ﺭﻣﺰﺷﮑﻦ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻧﺪ.

  • ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ:
    ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﯼ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻴﺪ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭﺗﺎﻥ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﻩ ﺣﺮﻑ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺭﻣﺰﻫﺎﻳﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻳﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺒﺎﺭﺕِ ﺭﻣﺰ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻳﺎ ﺳﺮﻭﻳﺲ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ، ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻴﺪ.
  • ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ:
    ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﻃﻮﻝ، ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﯽ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﮐﺸﻒ ﺭﻣﺰ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭﻫﺎﯼ ﺭﻣﺰﺷﮑﻦ- ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻴﺒﯽ ﺗﺼﺎﺩﻓﯽ ﺍﺯ ﺣﺮﻭﻑ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ- ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﭘﺲ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻴﺪ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺷﻤﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺮﻭﻑ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ، ﺣﺮﻭﻑ ﮐﻮﭼﮏ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ، ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻭ ﻋﻼﻣﺖ ﻫﺎﻳﯽ ﻣﺜﻞ ﻧﻘﻄﻪ ﻭ ﮐﺎﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﺿﻤﻨﺎ ﻳﮏ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﮐﺎﻓﯽ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻧﻨﺪ.
  • ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮﺩ:
    ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺟﺎﻳﯽ ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﺪ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ، ﮐﻴﻒ ﭘﻮﻝ ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﯽ ﺳﻄﻞ ﺁﺷﻐﺎﻝ ﺩﻓﺘﺮ ﺷﻤﺎ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﻘﺪﻳﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻳﺪ. ﺭﺍﻩ ﻫﺎﯼ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﺭﻣﺰﻫﺎﯼ ﻋﺒﻮﺭ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭﻫﺎﻳﯽ ﻣﺜﻞ «LastPass» ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ، ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭﻫﺎﻳﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ Microsoft Word ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻴﺴﺖ. ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺎﻳﻞ ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭﻫﺎﯼ ﺭﺍﻳﮕﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎﺯﻳﺎﺑﯽ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺩﺭﺱ ﻣﺠﺰﺍ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﺩﺭﺱ ﺁﺷﻨﺎﻳﯽ ﺑﺎ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭﻫﺎﯼ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ).
  • ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎﺷﺪ:
    ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻳﺎ ﻋﺒﺎﺭﺍﺗﯽ ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺷﺨﺼﯽ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺎﻡ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭﺕ ﻣﻠﯽ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﺎ، ﺍﺳﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ، ﺭﻭﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ، ﭘﺮﻫﻴﺰ ﮐﻨﻴﺪ.
  • ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻳﺪ:
    ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻴﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﮐﺎﻣﻼ ﺿﺮﻭﺭﯼ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ. ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺖ، ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯽ ﻳﺎ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ، ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﻣﻮﻗﺘﯽ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﻫﻴﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺨﺺ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺑﺪﻫﻴﺪ. ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﺭ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻗﺒﻞ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ، ﺍﻏﻠﺐ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺭﺍﻩ ﻫﺎﯼ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻳﮏ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺣﺴﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ ﻫﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ. ﻳﮏ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺿﺮﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻳﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
  • ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ:
    ﺍﺯ ﻳﮏ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺣﺴﺎﺏ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﻨﻴﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺷﻤﺎ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﺪ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﻭ ﺍﻳﻤﻴﻞ ﺷﻤﺎ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ «ﻫﮏ» ﮐﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻳﻘﯽ ﺭﻣﺰ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ، ﺑﻪ ﺍﻳﻤﻴﻞ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
  • ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻭﺭﻩ ﺍﯼ ﻋﻮﺽ ﮐﻨﻴﺪ:
    ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﻨﻈﻢ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻫﺮ 3 ﻣﺎﻩ ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﻋﻮﺽ ﮐﻨﻴﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ، ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﯽ ﻳﺎﺑﺪ (ﻃﺒﻴﻌﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ 10 ﺳﺎﻝ ﻋﻮﺽ ﻧﮑﻨﻢ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﯼ، ﺑﻘﻴﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ). ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻃﻼﻉ ﺷﻤﺎ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺯﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﮑﻨﻴﺪ، ﺍﺯ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

 

ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ 2

ﭼﻨﺪ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺏ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻄﻤﺌﻦ

ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﺍﮐﺘﺮﻫﺎﯼ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﻭ ﺭﻭﺵ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ. ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺜﺎﻝ:

  • ﺣﺮﻭﻑ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﮐﻮﭼﮏ: My naME is Not MR. MahMudi
  • ﺣﺮﻭﻑ ﻭ ﺍﻋﺪﺍﺩ: a11 w0Rk 4nD N0 p14Y
  • ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻌﻀﯽ ﻋﻼﻣﺖ ﻫﺎ: c@t(heR1nthery3
  • ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺯﺑﺎﻥ: Let Them Eat 1e gateaU au ch()colaT (ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﻭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ)

ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ ﻫﺎ ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﯽ ﻭ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﻭ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ. ﺣﺘﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﺎﻳﻊ ﻣﺜﻞ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ 0 (ﺻﻔﺮ) ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺣﺮﻑ O ﻳﺎ ﻋﻼﻣﺖ @ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺣﺮﻑ a ﻫﻢ ﺍﻳﺪﻩ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺳﺖ، ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺣﺪﺍﻗﻞ، ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭ ﺭﻣﺰﺷﮑﻦ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻳﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺣﺪﺱ ﺯﺩﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ﺭﻣﺰﻫﺎﯼ ﻋﺒﻮﺭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﻋﻼﻣﺖ ﻫﺎﯼ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺭﺍﻳﺞ (ﻣﺜﻞ ﻣﺨﻔﻒ ﻫﺎ) ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﺮﺩ. ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺜﺎﻝ:

«To be or not to be? That is the question» ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ «2Bon2B?TitQ» ﻧﻮﺷﺖ. ﻳﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ To ﻋﺪﺩ 2 ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺗﻠﻔﻆ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺭﺍ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ. ﻳﺎ ﻣﺜﻼ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ «That is the question» ﻣﯽ ﻧﻮﻳﺴﻴﻢ TitQ، ﻳﻌﻨﯽ ﺣﺮﻭﻑ ﺍﻭﻝ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻳﻢ. ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻴﺪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﯼ ﻣﻌﻨﯽ ﺩﺍﺭ (ﺑﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ) ﺭﺍ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﻳﮏ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﺮﺩ.

ﻣﺜﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ:

«We hold these truths to be self-evident: that all men are created equal» ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﺮﻭﻑ ﺍﻭﻝ ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ (ﺑﻌﻀﯽ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺣﺮﻭﻑ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺑﻌﻀﯽ ﮐﻮﭼﮏ) ﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻧﻤﺎﺩﻫﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺑﻌﻀﯽ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺑﻪ ﺟﻤﻠﻪ «=WhtT2bs-e:taMac» ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﻣﺜﺎﻝ ﺑﻌﺪ: «Are you happy today?» ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ «rU:-)2d@y?» ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺜﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺟﻤﻼﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻴﻨﮕﻠﻴﺶ ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﯽ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻴﻢ. ﮐﺎﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ: «ﻣﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺧﻴﻠﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ» ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻴﻨﮕﻠﻴﺶ ﻧﻮﺷﺖ «man ketab ra kheili dust daram»: ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﻫﻴﺪ؛ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺜﺎﻝ «Mkrk2D@@r@m».

ﮐﺎﺭ ﻳﮏ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭ ﺭﻣﺰﺷﮑﻦ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺮﻭﻑ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﻭ ﺧﻄﺎ، ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮐﺜﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﻳﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺩﺍﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﻨﺪ. ﺧﺐ، ﻧﮑﺘﻪ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺯﺑﺎﻧﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮐﺜﺮ ﺍﻳﻦ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﻭ ﻟﻐﺎﺕ ﺁﻥ ﻃﺮﺍﺣﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﭘﺲ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺧﻮﺩ، ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺍﺯ ﻓﻴﻨﮕﻠﻴﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﺍﻩ ﻋﺎﻟﯽ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﺪ ﺩﺭ ﺣﻴﻦ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻣﺰ، ﮐﺴﯽ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮐﻴﺒﻮﺭﺩ (ﺻﻔﺤﻪ ﮐﻠﻴﺪ) ﺷﻤﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺯﻧﻴﺪ ﻳﮏ ﮐﻠﻤﻪ‌ﯼ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﻳﺎ ﻓﻴﻨﮕﻠﻴﺶ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﭼﻮﻥ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺣﺮﻭﻑ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﮐﻴﺒﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ ﺭﻭﯼ ﺷﻤﺎﺳﺖ، ﮐﻠﻤﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺗﺎﻳﭗ ﮐﻨﻴﺪ!

ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺭ ﻣﺤﻠﯽ ﻳﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﻮﻳﺴﻴﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻳﻢ ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺎ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺗﺎﻳﭗ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ. ﻣﺜﻼ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﺘﯽ ﮐﻠﻤﻪ «ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺿﺎ ﮔﻠﺰﺍﺭ!» ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﻮﻳﺴﻴﻢ ﺍﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﺣﻮﺍﺱ ﻣﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭﻳﻨﺪﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﻳﻢ ﺍﻳﻦ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ «lpln vqh ‘gchv». ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﺍﻳﻦ ﻳﮏ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ؟

ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﻣﺜﺎﻝ ﻫﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻡ:

  • ﺑﺎﺑﺎ  = fhfh
  • ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻤﺶ  = ldo,hkla
  • ﺭﻣﺰﻋﺎﻟﻴﺠﻨﺎﺏ.ﺳﻔﻴﺪ!  = vlcuhgd[khf.stdn!
  • ﻣﻦ.ﻳﺎﺭ/ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻢ0ﺩﺍﻧﺎﻭﺧﻮﺵ.ﺯﺑﺎﻧﻢ  = lk.dhv/livfhkl0nhkh,o,a.cfhkl

ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻭﻑ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺭﻭﯼ ﮐﻠﻴﺪﻫﺎﯼ ﮐﻴﺒﻮﺭﺩ ﮐﻠﻤﻪ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ، ﺍﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﺯﺑﺎﻥ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺎﻣﻞ ﺭﻭﯼ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺍﺳﺖ، ﺣﺮﻭﻓﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻣﺰﻋﺒﻮﺭ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺻﻔﺤﻪ ﮐﻠﻴﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺑﺎﺷﺪ (!) ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺨﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.

ﺍﻳﻦ ﻫﺎ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺭﺍﻩ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻔﻆ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺭﻣﺰﻫﺎﯼ ﻋﺒﻮﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺪﻳﻬﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺍﺯ ﺭﻭﺵ‌ﻫﺎﯼ ﺍﺑﺪﺍﻋﯽ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ.

ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﻣﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ 3

ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ

ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺣﺴﺎﺏ ﮐﺎﺭﺑﺮﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺛﺒﺖ ﻧﺎﻡ ﻳﮏ ﺍﻳﻤﻴﻞ ﺟﺪﻳﺪ، ﺷﻤﺎ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻳﮏ ﺳﻮﺍﻝ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺧﺎﺹ ﺑﺎ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﻫﻮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺮﻭﻳﺲ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﺪ. ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﯽ ﺁﻳﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺸﺎﻥ ﻭﺳﻮﺍﺳﯽ ﺧﺮﺝ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺎﻻﻳﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺷﺎﻳﺪ ﻫﮏ ﺷﺪﻥ ﺍﻳﻤﻴﻞ ﻳﺎﻫﻮ ﺧﺎﻧﻢ ﺳﺎﺭﺍ ﭘﻴﻠﻴﻦ (ﮐﺎﻧﺪﻳﺪ ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ ﺭﻳﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ)، ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺿﻌﻒ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺳﻮﺍﻝ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ، ﻣﺜﺎﻝ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺑﺎﺷﺪ. ﺧﺎﻧﻢ ﭘﻴﻠﻦ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ: ﻫﻤﺴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﮐﺠﺎ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﮐﺮﺩﯼ؟ ﻫﮑﺮ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺣﺪﺱ ﺟﻮﺍﺏ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻳﻤﻴﻞ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻨﺪ.

ﺣﺘﯽ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺭﻭﻥ ﮔﻮﮔﻞ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺑﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﻌﻴﻔﯽ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﯽ ﺷﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﺍﺳﺖ.

ﻳﮏ ﺳﻮﺍﻝ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ:

  1. ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﯼ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻃﯽ ۱۰ ﺗﺎ ۱۵ ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻴﺪ.
  2. ﺳﻮﺍﻟﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩ. ﺳﻮﺍﻟﯽ ﺑﺎ ۱۰۰۰ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﻤﮑﻦ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺳﺖ؟
  3. ﺳﻮﺍﻟﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻫﺎﻳﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻴﺲ ﺑﻮﮎ، ﮐﻠﻮﺏ، ﺍﻭﺭﮐﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺁﻥ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻳﺎ ﻧﻈﺮ ﺳﻨﺠﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ.
  4. ﺟﻮﺍﺑﺶ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻳﺎ ﺩﻭ ﮐﻠﻤﻪ ﺧﻼﺻﻪ ﺷﻮﺩ.
  5. ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﮑﻨﺪ (ﻣﺜﻼً ﻧﺎﻡ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮ/ ﭘﺴﺮ ﻓﻌﻠﯽ ﺗﺎﻥ ﺍﺻﻼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻧﻴﺴﺖ!)

ﻣﻮﺍﺭﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ:

  1. ﻏﺬﺍﻫﺎﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﻳﺎ ﺭﻧﮓ ﻳﺎ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﯼ ﺍﺯ ﻋﻼﻳﻖ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.
  2. ﻣﺪﻝ ﻭ ﻳﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﺧﺖ ﺍﺗﻮﻣﺒﻴﻞ ﺗﺎﻥ، ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﺧﻮﺭﻩ ﻣﺎﺷﻴﻦ، ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﺪﻝ ﻭ ﺳﺎﻝ ﺳﺎﺧﺖ ﺁﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻋﮑﺲ ﺍﺵ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺳﺨﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
  3. ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺗﻮﻟﺪ: ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﻪ ﻣﺮﺗﺒﺎ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺗﻮﻟﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻳﺎﺩ ﺁﻭﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
  4. ﺍﺳﻢ ﻭ ﻳﺎ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ: ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺗﺎﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻋﻀﻮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻟﻴﺴﺖ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺗﺎﻥ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﯼ ﺍﺳﺖ.
  5. ﻧﺎﻡ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺤﻞ ﺯﻧﺪﮔﯽ: ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺤﻞ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ﻣﺤﻞ ﺗﺤﺼﻴﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎﺭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺩﺷﻮﺍﺭﯼ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻥ ﭼﻨﺪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻗﻮﯼ ﺭﺍ ﻣﺸﺨﺺ ﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﺮﺩ.
  6. ﻧﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﻐﻞ ﻭ ﻳﺎ ﻧﺎﻡ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺷﺪﻩ ﺍﻳﺪ: ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﭘﺮﺱ ﻭ ﺟﻮ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﻣﺤﻞ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﺤﺪﻭﺩﯼ ﺷﻐﻞ ﺩﺭ ﻟﻴﺴﺖ ﻫﮑﺮ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻓﺮﺩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﺪ.
  7. ﺳﻮﺍﻻﺗﯽ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻞ، ﭼﻪ ﺭﻧﮕﯽ ﺍﺳﺖ؟ ﺭﻧﮓ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﺣﺘﻤﺎ ﻳﮏ ﺭﻧﮓ ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﺪ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ: ﻋﮑﺲ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺗﺎﻥ ﺩﺭ ﻓﻴﺲ ﺑﻮﮎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺭﻧﮓِ ﺁﻥ ﻣﻄﻠﻊ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺩﺭ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻟﻴﺴﺘﯽ ﺍﺯ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺧﻮﺏ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ ﺑﺎ ﺫﮐﺮ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ:

  1. ﻓﺎﻣﻴﻞ ﻣﻌﻠﻢ ﮐﻼﺱ ﺳﻮﻡ ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺴﺖ؟
    ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﻢ ﻣﻌﻠﻢ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ‌ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ ﮐﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻣﻌﻠﻢ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻃﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺪﺭﻳﺲ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
  2. ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻭﻣﻴﻦ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻳﺪ ﭼﻪ ﻧﺎﻣﯽ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻳﺪ؟
    ﺍﺳﻢ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﯽ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻭﻣﻴﻦ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﺪ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻨﻤﺎﻳﻴﺪ.
  3. ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩﻳﺪ، ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻴﺪ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭼﻪ ﮐﺎﺭﻩ ﺷﻮﻳﺪ؟
    ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺷﻤﺎ ﻣﻮﺍﺭﺩﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻠﺒﺎﻥ، ﺁﺗﺶ ﻧﺸﺎﻥ، ﭘﻠﻴﺲ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﺒﻴﻞ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻪ ﺫﻫﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
  4. ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﯼ ﺑﻢ ﺭﺍ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ، ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﻳﺪ؟
    ﺍﺯ ﺟﻮﺍﺏ ﻫﺎﻳﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎﻧﻪ، ﻣﺤﻞ ﮐﺎﺭ ﻳﺎ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﮐﻨﻴﺪ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﻗﺒﻴﻞ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻣﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ. ﻫﺮ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻧﺎﮔﻮﺍﺭ ﻳﺎ ﺷﺎﺩﯼ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﺎﺷﺪﻧﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ.
  5. ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺳﺎﻝ (ﻣﺜﻼ ۱۳۶۵) ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﻳﺪ؟
    ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺎﻝ ﻫﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻓﻴﺲ ﺑﻮﮎ، ﺗﻮﻳﺘﺮ، ﮐﻠﻮﺏ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ، ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﺮﺕ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ، ﻓﻘﻂ ﺩﻗﺖ ﮐﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ!
  6. ﭘﺴﻮﻧﺪ ﻧﺎﻡ ﻳﺎ ﻓﺎﻣﻴﻞ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺁﺷﻨﺎﻳﺎﻥ ﮔﺰﻳﻨﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ. ﻣﺜﻼ ﭘﺴﻮﻧﺪ ﻓﺎﻣﻴﻞ ﻋﻠﯽ ﭼﻴﺴﺖ؟
    ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺣﺪﺱ ﺯﺩﻥ ﻫﻮﻳﺖ ﻋﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﻧﻴﺴﺖ، ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺑﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﯽ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺍﺯ ﺳﻮﺍﻻﺗﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺳﻢ ﮔﺮﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﭼﻴﺴﺖ؟ ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ.
  7. ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺑﻮﺩ؟
    ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻫﺎﯼ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﺳﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺸﺮﻭﻁ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﺎﺳﺨﺶ Superman ﻳﺎ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺗﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
  8. ﺍﺳﻢ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﭘﺴﻮﻧﺪ ﻓﺎﻣﻴﻠﺶ ﻣﺤﺴﻨﯽ ﺑﻮﺩ ﭼﻴﺴﺖ؟
    ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﻣﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻌﺮﻓﯽ (ﺩﺭ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻤﻴﻞ ﻫﺎ) ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺣﺪﺱ ﺟﻮﺍﺏ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﻮﺍﻟﯽ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺳﺖ.
  9. ﻧﺎﻡ ﺩﻭﻣﻴﻦ ﭘﺴﺮ/ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺵ ﺷﺪﻳﺪ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ؟
    ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺣﻮﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻧﺎﻡ ﻫﻤﺴﺮﺗﺎﻥ ﮐﺎﺭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ! ﻧﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﺗﺎﻥ ﻫﻢ ﺍﺻﻼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻧﻴﺴﺖ، ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻳﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻥ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻳﺪ!
  10. ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﮐﺠﺎ ﺳﻴﮕﺎﺭ ﻳﺎ ﭘﻴﭗ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺍﻳﺪ؟
    ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﯽ ﺷﻤﺎ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺗﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻴﭽﮑﺲ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﻳﺪ!

ﻣﻮﺍﺭﺩﯼ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ:

  1. ﺍﺳﻢ ﻣﺴﺘﻌﺎﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ؟
    ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﻴﺴﺖ، ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﺟﻮﺍﺏ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ.
  2. ﺍﺳﻢ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮﻳﻦ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻮ ﻳﺎ ﭘﺴﺮ ﺧﺎﻟﻪ ﯼ ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺴﺖ؟
    ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺭﺳﻮﺍﮔﺮ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪﻳﺪ!
  3. ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﻤﺎ؟
  4. ۵ ﺭﻗﻢ ﺁﺧﺮ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﮔﻮﺍﻫﻴﻨﺎﻣﻪ ﺗﺎﻥ ﭼﻴﺴﺖ؟

ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺗﺎﮐﻴﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ، ﺑﺴﻴﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺧﻮﺏ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﮔﺰﻳﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺍﺻﻮﻝ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﻧﺪ. ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﻝ ﻫﺎﯼ ﺍﻣﻨﻴﺘﯽ ﻣﻬﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺧﻮﺏ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻴﺪ.

 

برچسب ها

بهروز شیخان

سلام من بهروز شیخان هستم، و تلاش دارم در این جا آموزش ها، نکات و تجربیاتی که به نظرم مفید هستند، را در اختیار شما قرار دهم.

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × 2 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن